Çocuklarda Öfke Nöbetleri: Sorun Davranış mı, Mesaj mı?
Yerde ağlayan, bağıran, kendini yere atan bir çocuk… Çoğu ebeveyn için utanç, çaresizlik ve öfke aynı anda gelir. Peki bu öfke nöbetleri gerçekten “şımarıklık” mı?
Çocuklarda öfke nöbetleri çoğu zaman bastırılmış duyguların dışa vurumudur. Çocuk, duygusunu yönetemediğinde davranışıyla ifade eder. Özellikle 3–7 yaş arası dönemde bu durum oldukça yaygındır.
En sık yapılan hata, öfkeyi durdurmaya çalışmaktır. Oysa asıl soru şudur:
“Bu çocuk neden bu kadar zorlanıyor?”
Öfke nöbetlerinin altında genellikle;
- Sınırların net olmaması
- Duyguların anlaşılmaması
- Aşırı kontrol veya aşırı serbestlik
- Değişen aile dinamikleri
yer alır.
Bu noktada ebeveyn tutumu belirleyicidir. Ceza, tehdit ya da görmezden gelme sorunu çözmez; erteler. Çocuğun duygusunu düzenlemeyi öğrenmesi için önce anlaşılmaya ihtiyacı vardır.
Oyun terapisi ve ebeveyn danışmanlığı birlikte yürütüldüğünde, öfke nöbetlerinin sıklığı ve şiddeti belirgin şekilde azalır. Çocuk, duygusunu davranışla değil, sözel yollarla ifade etmeyi öğrenir.
Unutmayın: Öfke bir sorun değil, bir işarettir. Asıl mesele o işareti doğru okumaktır.
👉 Çocuğunuzun öfke davranışlarını anlamak ve çözüm üretmek için destek almak istiyorsanız iletişime geçebilirsiniz.